Home / اسلایدر / مبانی صدا – بخش دوم
مبانی صدا – بخش دوم

مبانی صدا – بخش دوم

در این سلسله مقالات برانیم تا مبانی و اصطلاحات پایه مبحث صدا را برای علاقمندان معرفی نماییم. در این بخش به تعریف های زیر می پردازیم:

  1. شنوایی انسان
  2. بلندی صوت
  3. ارتفاع صوت
  4. طنین صوت

شنوايي انسان:

حساسيت گوش بيشتر از حساسيت ميكروفون است. وقتي شدت صوت بسيار زياد باشد و به حدود db 120 برسد در گوش به جاي شنيدن، احساس قلقلک مي كنيم. براي شدت صوت از db120 به بالا كم كم درد در گوش احساس مي شود به اين حد آستانه دردناكي گفته مي شود.

از منظر شنوايي انسان و با توجه به خصوصيات فيزيولوژيكي سيستم شنوايي گوش براي صوتي كه به صورت پيوسته شنيده مي شود 3 ويژگي مي توان قايل شد:

  1. بلندي صوت
  2. ارتفاع صوت
  3. طنين صوت

ويژگيهاي بالا تنها تابع مشخصات فيزيكي صوت توليد شده نيستند بلكه به ساختمان گوش و نحوه ادراك صوت توسط گوش و مغز نيز بستگي دارند.

 بلندي صوت:

یكي از خصوصيات ذاتي صوت بلندي آنست كه توسط شدت صوت تعيين مي شود، اما شدت و بلندي مترادف نيستند، زيرا بلندي با فركانس نيز مرتبط است. مثلا“ يك صوت با فركانس KHZ1 و شدت db20 كاملا قابل شنيدن است ولي صوت ديگري با همين شدت ولي با فركانس HZ100 پايين تراز آستانه شنوايي قرار مي گيرد و شنيده نمي شود. پس بلندي صدا تنها به شدت آن بستگي ندارد و تابع فركانس هم هست. در حقيقت بلندي صوت كاملا به ساختمان گوش و ساختار شنوايي آن بستگي دارد زيرا در فركانسهاي مختلف يكسان عمل نمي كند.

ارتفاع صوت:

 هرگاه صوتي تك فركانس (tone) مثلا“ HZ 200 ابتدا با بلندي معتدل و سپس با بلندي زياد شنيده شود، شنونده خواهد گفت كه ارتفاع صداي دوم از ارتفاع صداي اول كمتر است. يعني صداي بلندتر ارتفاع كمتري دارد.

ثابت شده است وقتي بلندي صدا را زياد كنيم از نظرگوش ارتفاع صدا كاهش مي يابد و براي آنكه گوش احساس نكند كه ارتفاع صدا پايين آمده بايد فركانس آن را افزايش دهيم.

طنين صوت :

طنين نيز ويژگي ديگري است كه به گوش امكان مي دهد دو صوت را كه شدت و فركانس اصلي آنها مساوي است ولي شكل موج آنها با هم تفاوت مي كند را از هم تميز دهد. مثلا صداي ويولون و ترمپت حتي زماني كه هردو نت معيني را با بلندي يكسان مي نوازند قابل تفكيك و تشخيص است، زيرا طنين دو نت در دو ساز يكسان نيست.

Leave a Reply

Your email address will not be published.